Ο Κούμπο και οι Δυο Χορδές (2016)




Ο Κούμπο και οι Δυο Χορδές (2016)

Ο Κούμπο και οι Δυο Χορδές (2016)
   
Kubo and the Two Strings (2016)Kubo and the Two Strings (2016)
"Ο Κούμπο και οι Δύο Χορδές"
★★★★★★★★★★
Στην αρχαία Ιαπωνία, η Σαριάτου βγαίνει τα βράδια από την κατατονική της κατάσταση για να αφηγηθεί στον γιο της, τον Κούμπο, συναρπαστικές ιστορίες για τον χαμένο πατέρα του, τον θρυλικό Σαμουράι Χάνζο. Επίσης του υπενθυμίζει πως δεν πρέπει ποτέ να βρεθεί έξω αφότου πέσει το σκοτάδι, καθώς τότε ο Βασιλιάς του Φεγγαριού που του έκλεψε το ένα μάτι όταν ήταν μωρό, θα επιστρέψει και για το άλλο. Όταν οι μοχθηρές κόρες του Βασιλιά βρίσκουν τον Κούμπο, εκείνος μαζί με μια προστατευτική μαϊμού και έναν καταραμένο μα πιστό πολεμιστή, αναζητούν τη μαγική πανοπλία που μπορεί να τον κρατήσει ασφαλή. (102 λεπτά) (Ηλικία: 8+)
Σκηνοθεσία: Τράβις Νάιτ
Ηθοποιοί: Σαρλίζ Θερόν, Αρτ Πάρκινσον, Μάθιου ΜακΚόναχι, Ρέιφ Φάινς, Ρούνι Μάρα, Τζορτζ Τακέι, Μπρέντα Βακάρο


Από την ίδρυσή της το 2005, η Αμερικανική εταιρεία παραγωγής Laika έχει παράγει μία σειρά ασυνήθιστων και θεματικά απαιτητικών οικογενειακών ταινιών φαντασίας με τον πιο επίπονο και χρονοβόρο τρόπο δημιουργίας, το stop-motion animation. Και οι πέντε παραγωγές του στούντιο, τα σκοτεινά Coraline: Το Σπίτι στην Ομίχλη (2009), ParaNorman, μια Μεταφυσική Ιστορία (2012), Τα Τερατοκουτάκια (2014), Ο Κούμπο και οι Δύο Χορδές, και η μεταγενέστερη και πιο ανάλαφρη Ο Ευγενικός Κύριος Λινκ (2019), έχουν λάβει συνολικά πάνω από 300 διακρίσεις, μεταξύ των οποίων και από μία υποψηφιότητα η κάθε μία για βραβείο Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων. Όμως, αυτή η 4η ταινία της Laika και σκηνοθετικό ντεμπούτο του CEO και Επικεφαλής Σχεδιαστή της, Τράβις Νάιτ, ξεχωρίζει ως το πιο αριστουργηματικό της εγχείρημα. 

Το Κούμπο είναι ένα αξιοθαύμαστο καλλιτεχνικό και τεχνικό επίτευγμα, του οποίου η εκφραστικότητα των χαρακτήρων, η κομψότητα των αντικειμένων και η αφθονία συναρπαστικών σκηνικών ήταν ότι πιο φιλόδοξο είχε επιχειρηθεί ποτέ με την τεχνική του stop-motion animation. Η ταινία ταξιδεύει τους ήρωες και τους θεατές σε ένα πλήθος διαφορετικών σκηνικών, από μια σπηλιά στην κορυφή ενός παραθαλάσσιου γκρεμού σε ένα γραφικό χωριουδάκι, και από εκεί σε μια αχανή χιονισμένη γη, σε ένα μυστηριώδες υπόγειο σπήλαιο, σε μια απέραντη λίμνη με έναν αλλόκοτο ατμοσφαιρικό υποβρύχιο κόσμο και σε ένα ονειρικό ουράνιο βασίλειο. 

Τα εκθαμβωτικά οπτικά πηγάζουν από παραδοσιακές ιαπωνικές τέχνες και τεχνικές, από την ανεξάντλητη ​​φαντασία των δημιουργών, από τον συνδυασμό καθιερωμένων μεθόδων stop-motion animation με τεχνολογίες αιχμής, και από την εμπειρία και το αφάνταστα κοπιαστικό έργο των εκατοντάδων καλλιτεχνών που εργάστηκαν στην παραγωγή που διήρκησε πέντε χρόνια. Μάλιστα τα οπτικά εφέ της ταινίας έλαβαν και αυτά μία υποψηφιότητα για βραβείο Όσκαρ, κάνοντας το Κούμπο τη δεύτερη από τις τρεις συνολικά ταινίες κινουμένων σχεδίων που έχουν λάβει ποτέ αυτή τη διάκριση, ανάμεσα στις Χριστουγεννιάτικος Εφιάλτης (1993) και Ο Βασιλιάς των Λιονταριών (2019).

Όμως αυτό που αναδεικνύει το Κούμπο σε μία από τις καλύτερες οικογενειακές ταινίες που έχουν δημιουργηθεί ποτέ, δεν είναι μόνο τα εκπληκτικά οπτικά του στοιχεία, αλλά ο συνδυασμός τους με την εξίσου περίπλοκη, επική και περίτεχνη η ιστορία. Το σενάριο των Μαρκ Χάιμς και Κρις Μπάτλερ, ένας περιπετειώδης, συγκινητικός και βαθυστόχαστος ύμνος στην οικογενειακή αγάπη, εξισορροπεί την αγωνία με το έξυπνο χιούμορ, την τραγωδία με την αισιοδοξία, τις συναρπαστικές σκηνές φαντασίας με ήρεμες στιγμές, ενώ εξερευνά ώριμα θέματα όπως ο θάνατος, η απώλεια και η δύναμη των αναμνήσεων. 

Η αναζήτηση των επιμέρους κομματιών που συνθέτουν τη μαγική πανοπλία είναι μόνο ένα τέχνασμα με σκοπό την εξέλιξη της πλοκής και την ανάπτυξη των σχέσεων μεταξύ των τριών κεντρικών χαρακτήρων. Ο δεσμός του Κούμπο, της Μαϊμούς και του πολεμιστή Σκαθάρι βαθαίνει όλο και περισσότερο καθώς προχωρούν στην αποστολή τους, τόσο μέσα από τις κωμικές διενέξεις τους όσο και από την αυτοθυσία του ενός για τον άλλο. Και οι τρεις ήρωες είναι εξαιρετικά πρότυπα με μεγάλο συναισθηματικό βάθος που δεν θα είχε τον ίδιο αντίκτυπο χωρίς τις άνευ προηγουμένου αληθοφανείς εκφράσεις και κινήσεις των μαριονετών. Αν και από την ίδρυσή της η Laika επέκτεινε τις δυνατότητες του παραδοσιακού stop-motion animation με σύγχρονες τεχνολογίες, όπως τη δημιουργία φόντου και εφέ με CGI, στο Κούμπο, χρησιμοποιώντας την πιο προηγμένη τεχνολογία τρισδιάστατης εκτύπωσης, οι δημιουργοί εφοδίασαν τους χαρακτήρες με ένα εκπληκτικό φάσμα εκφράσεων παράγοντας συνολικά 64.000 πρόσωπα, όταν συνήθως μια ταινία stop-motion χρησιμοποιεί κατά μέσο όρο 800.

Ωστόσο, ο αντίκτυπος του συναισθηματικού ταξιδιού των χαρακτήρων οφείλεται επίσης στις δυνατές και ζεστές ερμηνείες των ηθοποιών. Ο νεαρός Αρτ Πάρκινσον εμφυσά στον Κούμπο τρυφερότητα και αποφασιστικότητα, και η Σαρλίζ Θερόν στη Μαϊμού επιβλητικότητα και στοργή, ενώ η πρόσχαρη και διαχυτική ερμηνεία του Μάθιου ΜακΚόναχι ως Σκαθάρι διασκεδάζει και ελαφραίνει τις συναισθηματικές και αγωνιώδεις στιγμές. Τα συναισθήματα αυξάνουν με γεωμετρική πρόοδο μέχρι το τέλος, όπου το νόημα του τίτλου αποκαλύπτεται σε μία σκηνή που δύσκολα να μην φέρει δάκρια στα μάτια. Επίσης λυρική, απρόβλεπτη, συγκινητική και αξιοθαύμαστη είναι η λύση της ιστορίας που προσφέρει ο Κούμπο και μαζί του μια ομάδα απλών ανθρώπων, τονίζοντας τη δύναμη της συγχώρεσης, της αποδοχής και της κοινότητας. 

Τα συναισθήματα και η δράση αναδεικνύονται περαιτέρω από τη μαγευτική ορχηστρική επένδυση του Ντάριο Μαριανέλι, η οποία πλούσια σε Ιαπωνικές επιρροές και φανταστικά στοιχεία θεμελιώνει την εποχή, τον πολιτισμό και την παραμυθένια ατμόσφαιρα. 

Η ταινία διατηρεί τη σκοτεινή, υπερφυσική ατμόσφαιρα των προηγούμενων παραγωγών της Laika, όμως αντικαθιστά, σχεδόν εξ ολοκλήρου, τα εφιαλτικά στοιχεία με περιπετειώδη δράση. Πιο τρομακτική σκηνή είναι η συνάντηση του Κούμπο με τις δίδυμες κόρες του Βασιλιά, οι οποίες φορώντας ανέκφραστες, λευκές μάσκες Καμπούκι ξεπροβάλλουν μέσα από το σκοτάδι και την ομίχλη φωνάζοντας συγχρονισμένα το όνομα του παιδιού με έναν ανατριχιαστικό τρόπο. Υπάρχουν κάποια απειλητικά τέρατα, τα οποία δημιουργούν περισσότερο αγωνία παρά φόβο. Η υπόθεση περιέχει την κλοπή του ενός ματιού του Κούμπο και τον θάνατο των γονιών του, στοιχεία που μπορεί να αναστατώσουν κάποιους νεαρούς θεατές.