Πολυάννα (1960)



Πολυάννα (1960)

Πολυάννα (1960)


Pollyanna (1960)
"Πολυάννα"
★★★★★★★☆☆☆
Στις αρχές του 20ου αιώνα, η δωδεκάχρονη ορφανή Πολυάννα, φτάνει στη γραφική και συντηρητική Αμερικανική πόλη του Χάρινγκτον για να ζήσει με την πλούσια και αυστηρή αδελφή της μητέρας της, τη θεία Πόλυ Χάρινγκτον. Σύντομα, η αισιοδοξία, η πρόσχαρη διάθεση και ο ενθουσιασμός της νεαρής ηρωίδας εξαπλώνονται, ενώνουν την πόλη και εμπνέουν τους αδύναμους και δύστροπους κατοίκους της για μια πιο ευτυχισμένη ζωή. (133 λεπτά) (Ηλικία: 6+)
Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Σουίφτ
Ηθοποιοί: Χέιλι Μιλς, Τζέιν Γουάιμαν, Ρίτσαρντ Έγκαν, Κάρλ Μάλντεν, Κέβιν Κόρκοραν


Η Πολυάννα με τη θαυμάσια, τρυφερή ιστορία της, την υπέροχη φωτογραφία και τη μεγάλη προσοχή στη λεπτομέρεια των σκηνικών και των κοστουμιών, θεωρείται από πολλούς κριτικούς ως η καλύτερη ταινία ζωντανής δράσης του Γουόλτ Ντίσνεϊ.

Με μια εγκάρδια, βραβευμένη με Όσκαρ ερμηνεία, η Χέιλι Μιλς δίνει ζωή στη δυναμική ηρωίδα της κλασικής παιδικής νουβέλας του 1913, της Αμερικανίδας συγγραφέως Έλενορ Πόρτερ.

Η νεαρή Πολυάννα, αν και έχει περάσει μια δύσκολη ζωή με στερήσεις, επιλέγει πάντα να βλέπει τη θετική πλευρά των πραγμάτων, και ακόμα και όταν χάνει τους αγαπημένους της γονείς και πάει να ζήσει με την απόμακρη θεία της, η γενναία ηρωίδα αρνείται να ενδώσει στη θλίψη.

Με όπλα της μια θαυμαστή επιμονή και μια ασυγκράτητη αισιοδοξία, η αξιαγάπητη Πολυάννα έχει τη δύναμη να υπερνικά τον αρνητισμό, τον κυνισμό και την αυτολύπηση των κατοίκων της επαρχιακής πόλης, τους οποίους βοηθά με κοινή λογική, να βρουν νόημα στη ζωές τους.

Η θεία Πόλυ πρωταγωνιστεί στις περισσότερες από τις άφθονες υποπλοκές, από τις οποίες ξεχωρίζουν η προσπάθεια των κατοίκων της πόλης για την ανέγερση ενός νέου ορφανοτροφείου ενάντια στη θέλησή της, η ρομαντική  ιστορία με τον παιδικό της έρωτα, η απελευθέρωση του εφημέριου από την ασφυκτική επιρροή της, αλλά και η ειλικρινής, δραστική μεταστροφή της.

Η συγκινητική ταινία διέπεται από μια γλυκιά και ευχάριστη ατμόσφαιρα, ενώ τα μοναδικά στοιχεία της που μπορεί να αναστατώσουν τους νεαρούς θεατές περιορίζονται σε ένα σοβαρό, όχι γραφικό, ατύχημα της ηρωίδας και σε ένα εκφοβιστικό κήρυγμα του εφημέριου.