Οι Κότες το ‘σκασαν (2000)




Οι Κότες το ‘σκασαν (2000)

Chicken Run (2000)
  
Οι Κότες το ‘σκασαν (2000)Chicken Run (2000)
"Οι Κότες το 'Σκασαν" 
★★★★★★★☆☆☆
H Τζίντζερ, η αρχηγός των πουλερικών που βρίσκονται αιχμάλωτα στο αγρόκτημα των Τουίντις, οργανώνει το ένα ευρηματικό σχέδιο απόδρασης μετά το άλλο, και σίγουρα η ίδια θα είχε ξεφύγει αν δεν επέμενε να απελευθερώσει και όλα τα υπόλοιπα κοτόπουλα του κοτετσιού. Όταν ξαφνικά ένας Αμερικανός κόκορας, ο Ρόκι, πέφτει από τον ουρανό στο κοτέτσι, συμφωνεί με το αίτημα της Τζίντζερ να διδάξει στις κότες να πετούν. Οι προσπάθειες για απόδραση γίνονται πιο επιτακτικές όταν η ανελέητη κυρία Τουίντι επενδύει σε μια τρομακτική μηχανή που μετατρέπει τα κοτόπουλα σε πίτες. (84 λεπτά) (Ηλικία: 7+)
Σκηνοθεσία: Νικ Παρκ,  Πίτερ Λορντ
Ηθοποιοί: Τζούλια Σαουάλα, Μελ Γκίμπσον, Μιράντα Ρίτσαρντσον, Τόνι Χέιγκαρθ, Φιλ Ντάνιελς, Τίμοθι Σπολ, Ιμέλντα Στόντον


Αυτή η αστεία, έξυπνη και γλυκιά stop motion κωμωδία δράσης είναι η πρώτη μεγάλου μήκους παραγωγή του Βρετανικού στούντιο Aardman Animations και παράχθηκε σε συνεργασία με την DreamWorks. Η ταινία σε σκηνοθεσία  των Νικ Παρκ και  Πίτερ Λορντ, της ομάδα που δημιούργησε τη βραβευμένη με 3 Όσκαρ σειρά Γουάλας και Γκρόμιτ, αναδείχθηκε στην εμπορικότερη stop motion ταινία στην ιστορία και διατηρεί αυτή τη  διάκριση από τότε.

H αποτυχία να λάβει η ταινία μία υποψηφιότητα για το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, παρά τη θερμή κριτική αναγνώριση και τη δημοτικότητα της στο κοινό, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, οι οποίες τελικά οδήγησαν στη δημιουργία της κατηγορίας Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων τον αμέσως επόμενο χρόνο. Με τη μεγάλη καλλιτεχνική και οικονομική επιτυχία της, η claymation ταινία επέκτεινε τον ορισμό της μορφής του animation, όπως είχε κάνει και το Toy Story (1995) 5 χρόνια νωρίτερα για τη δημιουργία animation με υπολογιστές.

Η παραγωγή της 80λεπτης ταινίας διήρκεσε πέντε ολόκληρα χρόνια, καθώς το claymation είναι μια επίπονη και χρονοβόρα τεχνική, από τη δημιουργία ενός αναλυτικού storyboard και δεκάδων χειροποίητων σκηνικών και χαρακτήρων από πλαστελίνη, μέχρι και τα απαιτητικά γυρίσματα. Κάθε δευτερόλεπτο ταινίας συγκροτείται από 24 λήψεις, ανάμεσα στις οποίες ένα συνεργείο 80 εμψυχωτών έκαναν ανεπαίσθητες προσαρμογές στους χαρακτήρες για να δημιουργήσουν την ψευδαίσθηση της συνεχούς κίνησης.

Όμως η ταινία δεν ξεχωρίζει μόνο για την τεχνική της, αλλά και για την πρωτοποριακή προσέγγιση της στο θέμα της εκμετάλλευσης των ζώων για παραγωγή κρέατος και ζωικών προϊόντων και για “ψυχαγωγικούς” σκοπούς, η οποία άνοιξε το δρόμο για πολλές ακόμα ταινίες που ακολούθησαν. Οι δημιουργοί, πιθανόν για χάρη των νεαρότερων θεατών, απέφυγαν να επιδείξουν την αποτρόπαια πραγματικότητα της βιομηχανοποιημένης κτηνοτροφίας και αντ’ αυτού επέλεξαν να τοποθετήσουν την ιστορία σε ένα αγρόκτημα της δεκαετίας του ‘50, του οποίου οι συνθήκες διαβίωσης, όπως και η πλοκή της ταινίας, εμπνέονται από τη Μεγάλη Απόδραση (1963). Αναφορές στην πολεμική αυτή ταινία απαντώνται και στην κατά τα άλλα διασκεδαστική ορχηστρική επένδυση των Χάρι Γκρέγκσον-Γουίλιαμς και Τζον Πάουελ, την οποία εμπλούτισαν με αγγλικά φολκλορ, κέλτικα, μπλουζ, τζαζ και rock and roll στοιχεία.

Ένας δευτερεύων χαρακτήρας σκοτώνεται εκτός οθόνης με ένα τσεκούρι, και οι ήρωες αντιμετωπίζουν διαρκώς απειλητικές καταστάσεις με τη μορφή σωματικής κωμωδίας.