Μπέιμπ, το Γουρουνάκι (1995)




Μπέιμπ, το Γουρουνάκι (1995)

Μπέιμπ, το Γουρουνάκι (1995)
  
Babe (1995)
Babe (1995)
"Μπέιμπ, το Γουρουνάκι"
★★★★★★★☆  
Σε μια τοπική υπαίθρια γιορτή, ο λιγομίλητος και πράος αγρότης Άρθρουρ Χόγκετ κερδίζει ένα μικρό γουρουνάκι, τον Μπέιμπ, και το παίρνει στη φάρμα του. Εκεί, ο μοναχικός Μπέιμπ αγγίζει την καρδιά της Φλάι, του τσοπανόσκυλου του Άρθουρ, η οποία τον παίρνει υπό την προστασία της. Το γουρουνάκι γίνεται φίλος με τα υπόλοιπα ζώα της φάρμας, όμως αποκτά και εχθρούς, καθώς η μοχθηρή γάτα της κυρίας Χόγκετ απεχθάνεται την παρουσία του μέσα στο σπίτι και ο σύντροφος της Φλάι, ο αυταρχικός Ρεξ, εκλαμβάνει ως προσβολή το αναπάντεχο ταλέντο του Μπέιμπ στη βόσκηση των προβάτων. (91 λεπτά) (Ηλικία: 7+) 
Σκηνοθεσία: Κρις Νούναν
Ηθοποιοί: Τζέιμς Κρόμγουελ, Μάγδα Ζουμπάνσκι, Κριστίν Κάβανο, Μίριαμ Μαργκόλις, Χιούγκο Γουίβινγκ


Ο Τζορτζ Μίλερ, ο Ελληνοαυστραλός γιατρός και συνιδρυτής της Kennedy Miller, της παλαιότερης και πιο επιτυχημένης εταιρείας παραγωγής της Αυστραλίας, περίμενε για μια δεκαετία την τεχνολογία να εξελιχθεί τόσο ώστε να μπορέσει να υλοποιήσει το κινηματογραφικό του όραμα για το μυθιστόρημα “Το Γουρουνάκι-Βοσκός” του Βρετανού Ντικ Κινγκ-Σμιθ. Ο Μίλερ που ήδη είχε γνωρίσει παγκόσμια αναγνώριση για τη δημιουργία, τη συγγραφή και τη σκηνοθεσία των ταινιών “Mad Max” και είχε λάβει μία υποψηφιότητα για Όσκαρ Σεναρίου για το δραματικό Λορέντζο (1992), με αυτή την τρυφερή και ειλικρινή οικογενειακή ταινία βρέθηκε πάλι υποψήφιος για το Όσκαρ Σεναρίου, αλλά και για το σημαντικότερο βραβείο της διοργάνωσης, αυτό της Καλύτερης Ταινίας.

Το Μπέιμπ έλαβε συνολικά επτά υποψηφιότητες για Όσκαρ, μία για σχεδόν κάθε άλλο βασικό κομμάτι της παραγωγής, από την υψηλών απαιτήσεων σκηνοθεσία του Κρις Νούναν και την πολυσύνθετη, μετρημένη και ζεστή ερμηνεία του Τζέιμς Κρόμγουελ, μέχρι την ειδυλλιακή σκηνογραφία, το επιδέξιο μοντάζ και τα εντυπωσιακά οπτικά εφέ, τα οποία και κατέκτησαν το βραβείο. 

Αν και τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στην Αυστραλία, ο τόπος και ο χρόνος που διαδραματίζεται η ιστορία παραμένουν απροσδιόριστοι. Οι ηθοποιοί κατάγονται από διάφορες αγγλόφωνες χώρες και η μικρή φάρμα με την απείθαρχη αρχιτεκτονική μέσα στα καταπράσινα λιβάδια και τους κυματιστούς λόφους αντικατοπτρίζει την ήμερη ομορφιά της φύσης δεκάδων περιοχών του πλανήτη. Αυτές οι ασάφειες χαρίζουν διαχρονικότητα και οικουμενικότητα στην ιστορία, αλλά και μια παραμυθένια αίσθηση, η οποία ενισχύεται από τα αψεγάδιαστα animatronics της εταιρείας του Τζιμ Χένσον, από τον ατμοσφαιρικό φωτισμό και από την παιχνιδιάρικη μουσική επένδυση του Νάιτζελ Γουέστλακ, η οποία είναι γεμάτη αναφορές σε μελωδίες κλασικής μουσικής του 19ου αιώνα.

Ο ανάλαφρος τρόπος με τον οποίο επέλεξαν οι δημιουργοί να προσεγγίσουν τις αισθήσεις, σε συνδυασμό με τα κωμικά περιστατικά, την ακαταμάχητη καλοσύνη του Μπέιμπ και την τρυφερότητα του Τζέιμς Κρόμγουελ στο ρόλο του στωικού αγρότη Άρθρουρ Χόγκετ, επιτρέπουν στην ταινία να διατηρεί μια αισιόδοξη και ευχάριστη ατμόσφαιρα καθώς πραγματεύεται ώριμα κοινωνικά θέματα και δυσάρεστες πραγματικότητες. Τόσο το χιούμορ όσο και η θλίψη παρουσιάζονται με έναν σπάνιο σεβασμό προς τις ευαισθησίες, τα συναισθήματα και τη νοημοσύνη των νεαρών θεατών. 

Τα παιδιά θα απολαύσουν τις διασκεδαστικές περιπέτειες του Μπέιμπ καθώς ξεπερνά τις δυσκολίες και κερδίζει την αγάπη και την εκτίμηση όσων τον γνωρίζουν, ενώ παράλληλα θα εκτεθούν σε σημαντικά προσωπικά μηνύματα σχετικά με την αυτοπεποίθηση, την επιμονή και τη σημασία του να ακολουθεί κανείς τα όνειρά του και να τολμά να διαφέρει από το σύνολο και τα στερεότυπα. 

Όμως, σε ένα βαθύτερο επίπεδο τα παιδιά θα εμπνευστούν από την αποφασιστικότητά του ήρωα να διατηρήσει την παιδική του αθωότητα παρά τη σταδιακή συνειδητοποίηση του κακού και του πόνου στον κόσμο γύρω του. Επιπλέον, ακόμα και αν δεν αντιληφθούν τις αλληγορικές κοινωνικές προεκτάσεις των θεμάτων, θα συνειδητοποιήσουν τη σημασία αντιμετώπισης των άλλων ως ίσους. 

Όταν η μητρική Φλάι υιοθετεί τον Μπέιμπ, επιχειρεί να του διδάξει τους κανόνες της φάρμας και ποια είναι η θέση του κάθε ζώου εκεί, όμως το μικρό γουρουνάκι με την ευγένεια, τη γενναιότητα και το ταλέντο του φανερώνει σε ζώα και ανθρώπους τα λάθη των αντιλήψεων τους και τους προκαλεί να τις αναθεωρήσουν.  

Σχεδόν όλα τα ζώα της φάρμας έχουν αποδεχθεί το ρόλο τους μέσα σε αυτή. Τα ζώα εκεί χωρίζονται σε αυτά που προσφέρουν εργασία, όπως οι σκύλοι και το άλογο, σε ζώα που προσφέρουν προϊόντα, όπως οι αγελάδες και οι προβατίνες, και στα ζώα που υπάρχουν με μοναδικό σκοπό να φαγωθούν. Τα ζώα επίσης έχουν υιοθετήσει προκαταλήψεις το ένα για το άλλο, όπως οι σκύλοι που πιστεύουν πως τα πρόβατα είναι ανόητα, και τα πρόβατα που πιστεύουν πως οι σκύλοι δεν είναι τίποτα περισσότερο από άγριους λύκους. Όμως ο Μπέιμπ αρνείται να αποδεχτεί τα στερεότυπα και σχηματίζει την προσωπική του άποψη για κάθε πλάσμα ξεχωριστά, την οποία μοιράζεται με τους υπολοίπους και τους βοηθά να κατανοήσουν ο ένας τον άλλο και να συνεργαστούν.

Επίσης ένα σημαντικό ερώτημα που αναδεικνύεται εύστοχα και αβίαστα μέσα από την ιστορία είναι το γιατί οι άνθρωποι αγαπάνε κάποια ζώα μα τρώνε άλλα. Σύμφωνα με τη Φλάι αυτό συμβαίνει επειδή κάποια ζώα είναι ανόητα, όπως πιστεύει αρχικά και για τον Μπέιμπ. Όμως, σύντομα αντιλαμβάνεται πως όλα τα πλάσματα έχουν νοημοσύνη και συναισθήματα. Μάλιστα τα ευρήματα των σχετικών επιστημονικών ερευνών έχουν καταλήξει πως ειδικά τα γουρούνια είναι από τα πιο ευαίσθητα, φιλικά και κοινωνικά πλάσματα και η ευφυία τους ξεπερνάει αυτή των σκύλων.

Το μήνυμα αυτό, ίσως επειδή αντηχεί πανανθρώπινες, έστω και κατεσταλμένες, σκέψεις, ή επειδή βγαίνει απευθείας από την καρδιά του χορτοφάγου δημιουργού της ταινίας Τζορτζ Μίλερ και παρουσιάζεται με ευαισθησία από τον επίσης χορτοφάγο πρωταγωνιστή Τζέιμς Κρόμγουελ, βρήκε τεράστια απήχηση ανάμεσα στους συντελεστές και το κοινό, πολλοί από τους οποίους στράφηκαν επίσης σε μια διατροφή απαλλαγμένη από ζωικά προϊόντα. 

Οι γονείς πρέπει να γνωρίζουν πως γίνονται αρκετές αναφορές στη σφαγή ζώων, με μία πάπια τελικά να σκοτώνεται και να προσφέρεται ως φαγητό. Υπάρχουν κάποιες επιθέσεις μεταξύ ζώων, και μία εξ αυτών οδηγεί στο θάνατο ενός προβάτου. Υπάρχουν αρκετές συναισθηματικά φορτισμένες στιγμές, ιδιαίτερα στην αρχή της ταινίας, όπου ο Μπέιμπ νιώθει μοναξιά καθώς έχει αποχωριστεί από τη μητέρα και τα αδέλφια του.



Συνέχεια:

Babe: Pig in the City (1998)
"Μπέιμπ, το Μικρό Γουρουνάκι στη Μεγάλη Πόλη" 
★★★★★★☆☆☆☆ 
Ο πανέξυπνος Μπέιμπ, με φρέσκια τη νίκη του στο διαγωνισμό γα τσοπανόσκυλα, επιστρέφει στο αγρόκτημα του αγρότη Χόγκετ, αλλά όταν εκείνος τραυματιστεί και αδυνατεί να εργαστεί, εγκαταλείπει τα χωριό και πάει στην μεγάλη πόλη για να σώσει το αγρόκτημα (97 λεπτά) (Ηλικία: 6+)
Σκηνοθεσία: Τζορτζ Μίλερ
Ηθοποιοί: Τζέιμς Κρόμγουελ, Μάγδα Ζουμπάνσκι, Μίκι Ρούνεϊ, Μαίρη Στάιν