Οι Ευχούληδες (2016)



Οι Ευχούληδες (2016)

Οι Ευχούληδες (2016)


Trolls (2016)
"Οι Ευχούληδες" 
★★★★★★☆☆☆☆
Είκοσι χρόνια αφότου οι πάντα πρόσχαροι Ευχούληδες δραπέτευσαν από τους μίζερους Μπέργκενς, οι οποίοι αισθάνονται ευτυχία μόνο όταν τρώνε έναν Ευχούλη, τα μικρά αισιόδοξα πλασματάκια απολαμβάνουν μια ξένοιαστη ζωή γεμάτη αγκαλιές, χορούς και τραγούδια. Όταν όμως το θεαματικό πάρτι της πριγκίπισσας Πόπη γίνεται αιτία να τους ανακαλύψει η αδίστακτη Σεφ των Μπέργκενς και να αιχμαλωτίσει πολλούς από τους φίλους της, η θαρραλέα Πόπη αποφασίζει να τους σώσει και ζητά τη βοήθεια του απαισιόδοξου και απομονωμένου Ευχούλη Μπράντς. (83 λεπτά) (Ηλικία: 8+)
Σκηνοθεσία: Μάικ Μίτσελ, Γουόλτ Ντορν
Ηθοποιοί: Άννα Κέντρικ, Τζάστιν Τιμπερλέικ, Ζόι Ντεσανέλ, Ράσελ Μπραντ, Τζέιμς Κόρντεν, Γκουέν Στεφάνι

Η 33η ταινία κινουμένων σχεδίων της DreamWorks Animation, από τους σκηνοθέτες Μάικ Μίτσελ και Γουόλτ Ντορν, είναι μία μουσική κωμική περιπέτεια, η οποία εναλλάσσει την παιδική διάθεση, το άφθονο χρώμα, τη θετική ενέργεια και τα κεφάτα τραγούδια με αναπάντεχα σκοτεινά στοιχεία, ενήλικες αναφορές και ήπια αγενές χιούμορ.

Οπτικά, η ταινία χαρακτηρίζεται από μια ψυχεδελική ποιότητα και προβάλλει χαριτωμένους παστέλ και φλούο ήρωες που έρχονται σε αντίθεση με τους άτονους και σκοτεινούς ανταγωνιστές. Οι χαρακτήρες των Trolls, βασίζονται στις διάσημες μικρές Δανέζικες κούκλες με τα πολύχρωμα μαλλιά, τις οποίες δημιούργησε ο ξυλουργός Τόμας Νταμ το 1959. Τα ευφάνταστα σκηνικά εμπνέονται από παιδικές χειροτεχνίες και συμπεριλαμβάνουν απαιτητικές δημιουργίες με τσόχινες υφές, ιριδίζουσες χρυσόσκονες και εκτυφλωτικές λάμψεις.

Εξίσου εκρηκτική με τον σχεδιασμό είναι και η μουσική επένδυση, η οποία συνδυάζει πρωτότυπα τραγούδια, όπως το υποψήφιο για Όσκαρ “Can’t Stop the Feeling!” του Τζάστιν Τίμπερλεϊκ, με διασκευές δημοφιλών κομματιών προηγούμενων δεκαετιών.

Η πριγκίπισσα Πόπη ξεχωρίζει ως η πιο ενθουσιώδης από μία φυλή θετικών, στοργικών, αστείων, πολυτάλαντων και αφελών πλασμάτων. Μοναδική εξαίρεση στην ασυγκράτητη αισιοδοξία και πολυχρωμία αποτελεί ο ρεαλιστής, γκρίζος Μπραντς, τον οποίο συνοδεύει η ανάμνηση μιας βαθιά τραυματικής παιδικής εμπειρίας.

Μέσα από το περιπετειώδες ταξίδι τους οι ήρωες μαθαίνουν την αξία της αποφασιστικότητας και της επίμονης προσπάθειας, ενώ διδάσκονται και διδάσκουν μαθήματα για την εσωτερική ευτυχία και την αυτοπεποίθηση.

Παρά τη χαριτωμένη ατμόσφαιρα, το ευχάριστο soundtrack και τα θετικά μηνύματα, η ίδια η πλοκή είναι ανεπαρκής και τετριμμένη. Το κενό που δημιουργείται από την έλλειψη μιας ενδιαφέρουσας, πρωτότυπης ιστορίας καλύπτεται από ανόητο χιούμορ, μοδάτες εκφράσεις, απόψεις και συμπεριφορές και πολύ συχνά περιττά ανατριχιαστικό περιεχόμενο για τους νεαρότερους θεατές. Οι στιγμές αγωνίας είναι συχνές και η απειλή να φαγωθούν οι τρυφεροί και καλοσυνάτοι ήρωες από τους αποκρουστικούς ανταγωνιστές είναι άμεση και ιδιαίτερα δυσάρεστη.