Πράνσερ (1989)



Πράνσερ (1989)

Πράνσερ (1989)


Prancer (1989)
"Πράνσερ" 
★★★★★★☆☆☆☆
Η οκτάχρονη Τζέσικα Ριγκς που έχει χάσει πρόσφατα τη μητέρα της, ζει μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό της και τον πατέρα τους στο φτωχικό αγρόκτημα τους. Όταν η Τζέσικα συναντά έναν πληγωμένο τάρανδο, τον παίρνει υπό την προστασία της και τον κρύβει στην αποθήκη της φάρμας, φοβούμενη πως ο απότομος πατέρας της θα τον πυροβολήσει. Σίγουρη πως πρόκειται για τον Πράνσερ, έναν από τους ταράνδους του Άι-Βασίλη, το κορίτσι αναλαμβάνει να τον κάνει καλά μέχρι τα Χριστούγεννα. (103 λεπτά) (Ηλικία: 7+)
Σκηνοθεσία: Τζον Χάνκοκ
Ηθοποιοί: Ρεμπέκα Χάρελ, Σαμ Έλιοτ, Κλόρις Λίτσμαν, Ρουτάνια Άλντα, Έιμπ Βιγκόντα, Μάικλ Κόνσταντιν, Τζον Γκαλέκι


Ο Πράνσερ είναι μια ανεξάρτητη χριστουγεννιάτικη ταινία φαντασίας, η οποία έχοντας γυριστεί μακριά από τα μεγάλα στούντιο του Hollywood, διαφέρει από τις τυπικές, πιο θεαματικές γιορτινές παραγωγές. Χωρίς σκηνές δράσης και εφέ, με φυσικά σκηνικά και νατουραλιστικές ερμηνείες, η ταινία προσφέρει μια ρεαλιστική απεικόνιση της αμερικανικής επαρχίας του 20ού αιώνα.

Η απλή, συναισθηματική πλοκή εστιάζει στη σχέση μεταξύ πατέρα και κόρης, και στο πως δύσκολες εμπειρίες όπως η απώλεια, η θλίψη και η φτώχεια, με λάθος χειρισμούς μπορούν να οδηγήσουν στην αποξένωση των ανθρώπων.

Ο σκληρά εργαζόμενος, απόμακρος πατέρας της Τζέσικα, ο Τζον, είναι στα πρόθυρα να χάσει το αγρόκτημα τους και δυσκολεύεται να φροντίσει μόνος του τα δύο του παιδιά. Απαισιόδοξος για το μέλλον, ο Τζον εξερευνά σοβαρά το ενδεχόμενο να στείλει τη Τζέσικα να ζήσει με την αδελφή της μητέρας της, τη θεία Σάρα. Με την απουσία της μητέρας της, τα πειράγματα του αδελφού της και την έλλειψη χρόνου και τρυφερότητας του πατέρα της, το ευαίσθητο κορίτσι νιώθει πως της λείπει η αγάπη, ένα κενό που έρχεται να συμπληρώσει ο τραυματισμένος τάρανδος.

Τα παιδιά και οι πιο ρομαντικοί ενήλικες θεατές θα ταυτιστούν με την επίμονη και ανθεκτική ηρωίδα που σαν άλλη Πολυάννα αγγίζει τις καρδιές των κατοίκων της πόλης. Ο πατέρας της, πέραν των φανταστικών στοιχείων, διατηρεί μέχρι τέλους τον πραγματισμό του, συνειδητοποιώντας όμως πως παρά τις δυσκολίες, μια οικογένεια πρέπει να μένει αγαπημένη και ενωμένη.

Η Τζέσικα με παιδική λογική και αφέλεια, καταλήγει σε επιπόλαια συμπεράσματα γύρω από σύνθετα υπαρξιακά ερωτήματα, στα οποία δυστυχώς η ταινία επιχειρεί να προσφέρει έτοιμες και απλοϊκές απαντήσεις, οι οποίες προέρχονται από τη σφαίρα της φαντασίας.