Σταχτοπούτα (1950)



Σταχτοπούτα (1950)

Σταχτοπούτα (1950)


Cinderella (1950)
"Σταχτοπούτα"
★★★★★★★★☆☆
Η Σταχτοπούτα, γεννημένη σε ένα αρχοντικό ενός γαλλικού βασιλείου, χάνει στην παιδική της ηλικία την αγαπημένη της μητέρα και ο στοργικός της πατέρας για να της προσφέρει μια μητρική παρουσία παντρεύεται τη Λαίδη Τρεμέιν. Μετά το θάνατο του πατέρα της, η νεαρή κοπέλα παραμένει στο σπίτι της ως υπηρέτρια της άκαρδης μητριάς και των δύο εξίσου σκληρών θετών αδελφών της, Ντριζέλα και Αναστασία. Όταν η Λαίδη Τρεμέιν την εμποδίζει να πάει στον βασιλικό χορό, όπου ο πρίγκιπας πρόκειται να διαλέξει τη μέλλουσα σύζυγό του, η τρυφερή κοπέλα δέχεται μια απρόσμενη βοήθεια. (75 λεπτά) (Ηλικία: 4+)
Σκηνοθεσία: Κλάιντ Τζερονίμι, Γουίλφρεντ Τζάκσον
Ηθοποιοί: Ιλέιν Γούντς, Τζέιμς ΜακΝτόναλντ, Βέρνα Φέλτον, Έλενορ Όντλι


Η 12η ταινία κινουμένων σχεδίων της Disney σηματοδοτεί την επιστροφή του στούντιο σε παραγωγές μεγάλου προϋπολογισμού μετά από 8 χρόνια, καθώς κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου (1939-1945) και της μεταπολεμικής περιόδου, ο Γουόλτ Ντίσνεϊ είχε περιοριστεί στην παραγωγή συλλογών με έργα μικρού μήκους, γνωστές ως Ανθολογίες της Disney (1943-1949).

Η ταινία έλαβε τρεις υποψηφιότητες για βραβεία Όσκαρ στις κατηγορίες Ήχου, Μουσικής Επένδυσης και Πρωτότυπου Τραγουδιού με το “Bibbidi-Bobbidi-Boo”. Tο 2008, η ταινία κατέκτησε την 9η θέση στη λίστα του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου (AFI) με τις 10 Καλύτερες Ταινίες Κινουμένων Σχεδίων.

Η μουσική αυτή παιδική ταινία φαντασίας, παραμένει ιδιαίτερα πιστή στο κλασικό παραμύθι του Σαρλ Περώ για το καλόκαρδο και αδικημένο κορίτσι, ενώ εμπλουτίζεται με πολύχρωμους χαρακτήρες του ζωικού βασιλείου και με μια απολαυστική μουσική επένδυση. Ο σχεδιασμός είναι ελκυστικός, με πλούσια χρώματα, λιτά μα καλλιτεχνικά σκηνικά και εκφραστικούς χαρακτήρες.

Η ιστορία πλούσια σε συναίσθημα, χιούμορ, δράση και ήπια αγωνιώδεις στιγμές αντιπαραβάλλει άμεσα το καλό με το κακό, τις αρετές με τα ελαττώματα και τα αγνά όνειρα με τους δόλιους στόχους.

Η ηρωίδα πέφτει διαρκώς θύμα εκφοβισμού της βάναυσης θετής της οικογένειας, ενώ η ίδια επιδεικνύει τα αρνητικά χαρακτηριστικά της ανασφάλειας και της παθητικότητας. Επιπλέον, η ιστορία προωθεί την ρομαντική αγάπη ως μέσο διαφυγής από δυσάρεστες καταστάσεις.

Παρόλα αυτά η Σταχτοπούτα, αν και στερείται τον δυναμισμό, την αποφασιστικότητα και το ελεύθερο πνεύμα που διακρίνει τις μεταγενέστερες πριγκίπισσες της Disney, καταφέρνει να μην διαβρωθεί από την τοξικότητα των τριών άπληστων, ζηλόφθονων και δυστυχισμένων γυναικών που την περιβάλλουν. Με τον τρόπο αυτό διατηρεί τη μεγαλοψυχία της και αποτελεί πρότυπο ευσπλαχνίας, ωριμότητας και αισιοδοξίας.

65 χρόνια αργότερα η Disney διασκεύασε για άλλη μία φορά το παιδικό αυτό παραμύθι, αυτή τη φορά με ηθοποιούς και σκηνοθεσία του Κένεθ Μπράνα, φέροντας και πάλι τον ίδιο τίτλο, Σταχτοπούτα (2015).