Η Ωραία Κοιμωμένη (1959)



Η Ωραία Κοιμωμένη (1959)

Η Ωραία Κοιμωμένη (1959)


Sleeping Beauty (1959)
"Η Ωραία Κοιμωμένη"
★★★★★★★★☆☆
Όταν ο βασιλιάς και η βασίλισσα παραβλέπουν να προσκαλέσουν τη μοχθηρή νεράιδα Maleficent (Μαγκούφισα) στον χορό προς τιμήν της γέννησης της κόρης τους Aurora (Αυγή), εκείνη ρίχνει μια σκληρή κατάρα στο μωρό. Σύμφωνα με την κατάρα, η Aurora στα δέκατα έκτα γενέθλιά της, θα τρυπήσει το δάκτυλό της σε ένα αδράχτι και θα πεθάνει. Τρεις καλόκαρδες και εύθυμες νεράιδες, η Flora, η Fauna και η Merryweather (Φλώρα, Δώρα και Μαριγούλα), και ο γενναίος πρίγκιπας Φίλιπ θα σταθούν στο πλευρό της νεαρής πριγκίπισσας και θα προσπαθήσουν να σπάσουν τα μάγια. (75 λεπτά) (Ηλικία: 5+) 
Σκηνοθεσία: Κλάιντ Τζερονίμι, Λες Κλαρκ, Έρικ Λάρσον, Βόλφγκανγκ Ράιδερμαν
Ηθοποιοί: Μαίρη Κόστα, Βέρνα Φέλτον, Έλενορ Όντλι, Μπιλ Σίρλεϊ


Με την κυκλοφορία της, η 16η ταινία της Disney Animations αποτέλεσε την πιο ακριβή παραγωγή κινουμένων σχεδίων που είχε δημιουργηθεί ποτέ, όπως επίσης και το τελευταίο παραμύθι των στούντιο για τριάντα ολόκληρα χρόνια, μέχρι τη Μικρή Γοργόνα (1989), η οποία σηματοδότησε και την έναρξη της πέμπτης εποχής του στούντιο, την Εποχή της Αναγέννησης (1989-1999).

Η ρομαντική και περιπετειώδης υπερπαραγωγή ξεφεύγει μόνο σε λεπτομέρειες από τη γνώριμη ιστορία του Σαρλ Περώ, η οποία εμπλουτίζεται με χιούμορ και μια ονειρική ατμόσφαιρα που πηγάζει από τις ιδιαίτερες καλλιτεχνικές επιλογές του Ντίσνεϊ και της ομάδας σκηνοθετών του.

Ο κομψός σχεδιασμός, εμπνευσμένος από ταπισερί πρώιμης φλαμανδικής ζωγραφικής, αποτελείται από στιλιζαρισμένους χαρακτήρες με ζωντανά, συμβολικά χρώματα σε ένα αριστοτεχνικό μα στατικό φόντο ευρωπαικών φυσικών τοπίων και μεσαιωικών κτηρίων.

Την αίσθηση του παραμυθιού και της μαγείας εντείνει η υποψήφια για Όσκαρ μουσική επένδυση του τακτικού συνθέτη του στούντιο Τζορτζ Μπρανς, η οποία βασίζεται στο ομώνυμο μπαλέτο του Πιότρ Ιλίτς Τσαϊκόφσκι και σε έργα του Ιγκόρ Στραβίνσκι.

Η Aurora, αν και αποτελεί υπόδειγμα λεπτότητας και ευγένειας, με μια εμφανή αδυναμία να πάρει τον έλεγχο της ζωής της, δεν προσφέρεται ως ισχυρό γυναικείο πρότυπο. Το κενό του δυναμικού γυναικείου χαρακτήρα αναπληρώνουν οι τρεις νεράιδες, οι οποίες αν και επιλέγουν να δωρίσουν στην Αυγή της ιδιότητες της ομορφιάς και της καλλιφωνίας, σε αντίθεση με πιο πρακτικά χαρίσματα, στην πορεία οδηγούν την ιστορία αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες, προτείνοντας λύσεις και αφιερώνοντας τη ζωή τους στην προστασία του νεαρού κοριτσιού.

Η Έλενορ Όντλι, η οποία είχε δανείσει τη φωνή και την εμφάνισή της στη μητριά της Σταχτοπούτας (1950), υπήρξε το μοντέλο και για το σχεδιασμό της Μαλέφισεντ και με μία ορμητική φωνητική ερμηνεία συνέβαλλε στη δημιουργία ενός από τους πιο σκοτεινούς χαρακτήρες του παιδικού κινηματογράφου.